Coñecemento conxelado
Un modelo adestrado en 2024 non sabe nada do ocorrido tras a súa data de corte. As leis cambian, os precedentes evolucionan, os pregos actualízanse — o LLM non se decata.
Da carga documental á xeración intelixente. Un fluxo deseñado para técnicos de contratación que valoran o seu tempo.
Conecta LicitadIA cos teus repositorios existentes: SharePoint, Nextcloud, cartafoles locais. A plataforma indexa automaticamente toda a túa documentación histórica de licitacións.
Completa un sinxelo formulario cos datos básicos do expediente: tipo de documento, obxecto, CPV, procedemento e importe. LicitadIA entende inmediatamente o contexto.
O sistema RAG recupera os documentos máis relevantes do teu historial e, combinándoos coa información do formulario, xera un borrador completo e coherente en minutos.
O documento xerado é un borrador intelixente, non un produto final. Edítao libremente, pide modificacións específicas ao asistente conversacional e exporta cando esteas satisfeito.
A arquitectura que lle permite a un modelo de linguaxe consultar a túa propia documentación en cada resposta. Unha guía paso a paso polas dúas fases do proceso —indexación e consulta— e pola matemática que as sostén.
A columna vertebral conceptual de LicitadIA, explicada sen atallos.
Un LLM por si só é un estudante moi intelixente que se examina de memoria. Sen acceso ao material de referencia, falla exactamente nos casos que máis nos importan.
Un modelo adestrado en 2024 non sabe nada do ocorrido tras a súa data de corte. As leis cambian, os precedentes evolucionan, os pregos actualízanse — o LLM non se decata.
O LLM nunca leu os expedientes da túa organización, nin os pregos históricos, nin as cláusulas que o teu equipo redactou durante anos. Carece, por completo, de memoria institucional.
Cando o modelo non sabe algo, non cala: inventa respostas que soan plausibles pero son falsas. Nun contexto administrativo —onde unha cláusula errónea é un risco real— iso é inadmisible.
Un RAG resolve os tres problemas dun golpe: proporciónalle ao modelo, en cada consulta, o contexto exacto que necesita para responder con precisión, actualidade e trazabilidade.
Antes de baixar ao detalle técnico, observa o que cambia cando un LLM ten —ou non— acceso á documentación real da túa organización.
Todo RAG se descompón en dúas fases ben diferenciadas. Unha execútase unha soa vez, de forma asíncrona, sobre os documentos. A outra repítese cada vez que un usuario formula unha pregunta.
Sucede unha vez por cada documento que engades. É lento, ocorre en segundo plano e produce algo invisible pero esencial: unha representación numérica de cada idea, lista para ser consultada en milisegundos.
Pregos históricos, contratos marco, memorias xustificativas, normativa autonómica. Todo o que a túa organización produciu durante anos entra no sistema.
Cada documento rómpese en chunks de 200–1000 tokens, respectando fronteiras naturais (parágrafo, frase). Un solapamento do 10–20 % evita perder información nos bordos.
Cada chunk pasa por un modelo de embeddings —tipicamente un transformer especializado— que devolve un vector de centos de dimensións que codifica o seu significado.
Vectores, texto e metadatos almacénanse e indéxanse con HNSW ou outro algoritmo ANN. Listos para responder, en milisegundos, a calquera consulta futura.
Cada fragmento convértese nun vector de centos de dimensións. Aquí proxectámolo en dúas para visualizalo: textos que tratan do mesmo sitúanse preto; os que non, lonxe. Esa proximidade xeométrica é a similitude semántica.
Cinco pasos, executados en menos dun segundo. A pregunta atravesa o mesmo modelo de embeddings, percorre a base vectorial, recupera os fragmentos relevantes e remata nunha resposta trazable.
A pregunta do usuario convértese en vector usando exactamente o mesmo modelo de embeddings co que se indexaron os documentos.
A base vectorial calcula o coseno do ángulo entre o vector da pregunta e cada un dos vectores indexados — millóns, en milisegundos.
Devólvense os k vectores máis similares (tipicamente 3, 5 ou 10) ordenados de maior a menor proximidade semántica.
Ensámblase un prompt que inclúe unha instrución de sistema, os fragmentos recuperados como contexto e a pregunta orixinal do usuario.
O LLM xera a resposta final baseándose unicamente nese contexto, con capacidade de citar a fonte exacta de cada afirmación.
Dous vectores forman un ángulo. O coseno dese ángulo é a métrica que usa todo RAG para decidir o que é «parecido» e o que non. Ignora a magnitude, fíxase só na dirección — e por iso serve igual de ben para textos curtos que para textos longos.
Produto escalar dos vectores, dividido polo produto das súas normas.
O descrito ata aquí é un RAG básico, xa útil. En proxectos reais —e en LicitadIA— aplícanse melloras que multiplican a precisión e reducen as alucinacións a case cero.
Combina a busca vectorial co BM25 clásico. A semántica capta o significado; o léxico atopa códigos, nomes propios e tecnicismos exactos. Reciprocal Rank Fusion úneas.
Recuperas 20 candidatos e reordénalos cun cross-encoder máis caro pero máis preciso. Quedas cos 5 mellores. Mellora drástica de relevancia, latencia controlada.
Un LLM reformula a pregunta en variantes, ou aplicas HyDE: xeras unha resposta hipotética e vectorizas iso, non a pregunta. Funciona porque as respostas se parecen máis aos documentos.
Antes de buscar, restrinxes o espazo: só documentos do último ano, só do expediente X, só en castelán. Reduce o ruído e multiplica a relevancia.
Indexas chunks pequenos (mellor precisión na busca) pero ao recuperar un pásaslle ao LLM o fragmento maior que o contén. O mellor dos dous mundos.
Un axente realiza buscas iterativas, refinando a consulta segundo o que vai atopando, ata ter información suficiente. Máis lento; imbatible en preguntas complexas.
LicitadIA aplica todo o que viches —fragmentación recursiva, embeddings especializados, busca híbrida, re-ranking e filtrado por expediente— sobre os pregos, memorias e PCAP da túa propia organización. A IA deixa de inventar e empeza a citar.